Το χειμερινό σιτάρι θα πρέπει τώρα να λαμβάνει τη δεύτερη εφαρμογή αζώτου, το ζαχαρότευτλο αναμένει να φυτευτεί και το λαχανοποώδες περιμένει την τελευταία εφαρμογή λιπάσματος πριν την άνθιση. Ο Μάρτιος είναι μια εξαιρετικά σημαντική περίοδος για τη γεωργία. Αλλά τώρα, από κάθε άλλη φορά, οι αγορές λιπασμάτων δέχονται πιέσεις.
Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς άνοιξε την 62η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου και δήλωσε ότι η μεταπολεμική τάξη που βασιζόταν σε κανόνες »δεν υπάρχει πια«. Πολλά αποδεικτικά στοιχεία υποστηρίζουν τον ισχυρισμό του. Το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο, η Ρωσία έχει εμπλακεί στην παράνομη εισβολή της στην Ουκρανία εδώ και τέσσερα χρόνια, η τελευταία συμφωνία για τον περιορισμό των πυρηνικών όπλων μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ έχει πρόσφατα λήξει και οι ΗΠΑ έχουν αποχωρήσει από 66 διεθνείς οργανισμούς και δεσμεύσεις. Μετά τη διάσκεψη, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ ξεκίνησαν έναν νέο πόλεμο κατά του Ιράν, αυξάνοντας τον κίνδυνο μιας ευρύτερης περιφερειακής σύγκρουσης.
Σύμφωνα με τον πρώην σύμβουλο εθνικής ασφάλειας John Bolton, η στάση της Ευρώπης για τον πόλεμο στο Ιράν θα μπορούσε να οδηγήσει τον Αμερικανό πρόεδρο Donald Trump να αποσυρθεί από τη σύγκρουση στην Ουκρανία. Ο Bolton επέκρινε την αντίδραση της ΕΕ στην κατάσταση στη Μέση Ανατολή.
Η Ευρώπη έχει περάσει τρία χρόνια τυλιγμένη με τη σημαία της Ουκρανίας. Έχει επιβάλει κυρώσεις σε ολιγάρχες, χρηματοδότησε βλήματα πυροβολικού, χειροκρότησε εντάλματα σύλληψης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και έκανε μαθήματα στο Παγκόσμιο Νότο για την ιερή απαραβίαστη φύση του διεθνούς δικαίου. Οι ηγέτες της Ευρώπης έχουν σταθεί σε βήματα από τις Βρυξέλλες μέχρι το Κίεβο επικαλούμενοι τα φαντάσματα του 1938, προειδοποιώντας με σοβαρότητα πως η ικανοποίηση των απαιτήσεων είναι ο τρόπος με τον οποίο πεθαίνουν οι δημοκρατίες. Πρόκειται για μια ισχυρή παράσταση. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή, όλο και περισσότερο, είναι ακριβώς αυτό — μια παράσταση, σκηνικά σχεδιασμένη για εσωτερικό κοινό, που διαλύεται τη στιγμή που το σενάριο απαιτεί αληθινό θάρρος.
Στις 3 Ιανουαρίου 2026, σε μια στρατιωτική επιχείρηση με κωδική ονομασία "Απόλυτη Απόφαση", οι Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποίησαν μια δραματική επέμβαση στην Καράκας της Βενεζουέλας, που κατέληξε στην βίαιη απαγωγή του Προέδρου Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του, Σίλια Φλόρες. Η επιχείρηση, που περιλάμβανε 150 αεροσκάφη επιχειρησιακά από περίπου 20 βάσεις και εκτελέστηκε από ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ, αποτέλεσε την πιο επιθετική στρατιωτική δράση της θητείας του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.
"Θα λάβουμε μέτρα για τη Γροιλανδία, είτε συμφωνούν οι ντόπιοι είτε όχι," δήλωσε ο Τραμπ μέσα στο Air Force One νωρίτερα αυτό το μήνα. "Αν δεν μπορούμε να το προσεγγίσουμε με απλό τρόπο, θα καταφύγουμε σε σκληρότερα μέτρα." Όταν πιέστηκε σε συνέντευξη Τύπου στο Νταβός για το πόσο μακριά θα φτάσει, ο Τραμπ απάντησε αινιγματικά με δύο λέξεις: "Θα το μάθετε."
Χωρίς θεμελιώδεις μεταρρυθμίσεις που να την φέρνουν πιο κοντά σε αυτό το ομοσπονδιακό μοντέλο, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα συνεχίσει να κινδυνεύει να χάσει στρατηγικές ευκαιρίες, να αντιδρά πολύ αργά στις γεωπολιτικές αλλαγές και να παραχωρεί επιρροή σε πιο ευέλικτους και αποφασιστικούς παγκόσμιους ανταγωνιστές. Η ιστορία της ΕΕ-Μερκοσούρ πρέπει επομένως να θεωρηθεί ως προειδοποίηση: σε έναν κόσμο που δεν περιμένει, η θεσμική παράλυση αποτελεί άμεση απειλή για τη μακροπρόθεσμη ευημερία και ασφάλεια της Ευρώπης.
