A man stands on a cracked stone promenade by the sea at sunset, gently holding a glowing white dove in his hand between two damaged old buildings, while a sailboat glides on the water and floating musical notes arc across the sky.

Έχουμε φορτώσει ακόμη και το τραγούδι μας με τόση μουσική που βυθίζεται αργά

Έχουμε αγωνιστεί να χτίσουμε ένα έθνος άξιο των παιδιών μας, έναν τόπο σταθερότητας και σύνδεσης. Όταν το κράτος και οι θεσμοί του αποσύρονται από τις πόλεις και τα χωριά μας, αντιμετωπίζουν την ιστορία και τις προσπάθειές μας ως βάρη που πρέπει να αποκοπούν στο όνομα της αποδοτικότητας. Πρέπει να εκφράσουμε τώρα τα «λίγα μας λόγια» διαμαρτυρίας, γιατί η αφαίρεση των υπηρεσιών μας είναι η αφαίρεση του δικαιώματός μας να ζούμε με αξιοπρέπεια και να γίνουμε σεβαστοί.

A small arrow-shaped icon filled with several national flags and the text “Choose your Language” underneath.

Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές που σιγά-σιγά βουλιάζει / Έχουμε φορτώσει ακόμη και το τραγούδι μας με τόση μουσική που βυθίζεται αργά… 

Ο Γιώργος Σεφέρης είπε: ‘Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές που σιγά-σιγά βουλιάζει
…και είναι καιρός να πούμε τα λίγα μας λόγια γιατί η ψυχή μας αύριο κάνει πανιά’ / Έχουμε φορτώσει ακόμη και το τραγούδι μας με τόση μουσική που βυθίζεται αργά… και ήρθε η ώρα να πούμε τα λίγα μας λόγια γιατί αύριο η ψυχή μας φεύγει. 

Το 1942, ενώ βρισκόταν στην εξορία στο Κάιρο κατά τις σκοτεινές μέρες του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης έγραψε, Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές που σιγά-σιγά βουλιάζει (“Because we’ve loaded even our song with so much music that it’s slowly sinking”). Δεν επιτίθετο στην ίδια τη μελωδία· ήταν εξαντλημένος από τον άδειο θόρυβο, τη βαριά διακόσμηση και τις προκλήσεις που έκρυβαν την απλή, οδυνηρή αλήθεια της επιβίωσης. Ήθελε να απογυμνώσει την υπερβολή για να «μιλήσει απλά» πριν η ψυχή του κάνει πανιά.

Σήμερα, νιώθω την ίδια βουλία εξάντλησης, αλλά για διαφορετικό λόγο. Δεν είναι η τέχνη που καταπιέζεται, αλλά η καθημερινή μας αξιοπρέπεια.

Κάθε φορά που βλέπω άλλο ένα τοπικό Ταχυδρομείο να κλείνει ή ένα υποκατάστημα τράπεζας στις γειτονιές μας να κλείνει, νιώθω ότι χάνουμε κάτι ουσιώδες. Δεν πρόκειται απλώς για διοικητικές αλλαγές· είναι ζωτικές γραμμές επιβίωσης για τις κοινότητές μας. Αφαιρώντας τα, το σύστημα μειώνει σιγά σιγά τον σεβασμό που οι εργαζόμενοι Έλληνες έχουν κερδίσει με κόπο και ιδρώτα εδώ και δεκαετίες.

Έχουμε αγωνιστεί να χτίσουμε ένα έθνος άξιο των παιδιών μας, έναν τόπο σταθερότητας και σύνδεσης. Όταν το κράτος και οι θεσμοί του αποσύρονται από τις πόλεις και τα χωριά μας, αντιμετωπίζουν την ιστορία και τις προσπάθειές μας ως βάρη που πρέπει να αποκοπούν στο όνομα της αποτελεσματικότητας. Πρέπει να εκφράσουμε τώρα τα “λίγα μας λόγια” διαμαρτυρίας, γιατί απογυμνώνοντας τις υπηρεσίες μας, μας στερούν το δικαίωμα να ζούμε με αξιοπρέπεια και να γινόμαστε σεβαστοί.

Όλα τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας ανήκουν στην Ependiytis OU. Επιτρέπεται η κοινοποίηση, ωστόσο απαγορεύεται η διανομή ή οποιαδήποτε άλλη εμπορική χρήση.

Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x